“Sesimi duyan var mi?”

10 yil önceydi bu cümle hayatimiza girdiginde. Gecenin tam köründe geldi, resmi kayitlara göre 20, söylentielre göre 50 bin kisiyi de yaninda götürdü giderken. Uzun zaman hepimiz onunla yasadik. Istanbul’u yiktik, bir sey olmaz yahu dedik, diyenler ekmegini yedi, dinleyenler inandi. Belki de hayatimizin ilk ve tek cadir günlerini gecirdik. Iste öyle günlerdi. Daha fazla yazmaya icim elvermiyor…

Bu sabah posta kutuma bu serginin haberi geldi: http://www.fototrek.com/etkinlik_sergi17.html. Ben Istanbul’a geldigimde ziyaret etmeyi planliyorum, tavsiye ederim. Bu sergiyi düzenleyene de haber verene de cok tesekkürler. Umarim bu tip kötü günler bir daha yasanmaz.

Ayrica, herkesin kahramani Nasuh Mahruki ve ekibine bir kez daha tesekkürler.

Altug…

Bir Cevap Yazın