cumartesi’de eksik olan

bugüne keyifli baslamadim pek. anlatayim:

sorun su, özlüyorum. “sevgili”yi özlüyorum. spesifik bir ismi, kisiyi degil, o kavrami özlüyorum. sabah kalktigimda birilerinin beni düsünebilme ihtimalini, o heyecani özlüyorum. bir cumartesi gününde sevgiliyle bulusmayi, güzel zaman gecirmeyi mesela. birilerinin gözünün icine gülerek bakmasini…

bu kadar. baska bir nedeni yok.

Bir Cevap Yazın