raf

bir varmış, bir yokmuş… adam hiç olmayacak dediği şeyin olduğunu gördüğünden olsa gerek, o zamanı ayrı bir yere koymuş. üstelik çok da mutluymuş.

sonra zaman geçmiş, işler değişmiş, olaylar kötüye gitmiş. o gün gelmiş, her şey bitmiş.

masal bitmiş, kitap kapanmış, çok da kalabalık olmayan bir rafın en güzel yerine konmuş. arada sırada açılıp bakılmış, acaba kimi kısımları tekrar yazılabilir miymiş?

ama kitapmış, defter olmadığından, değişmezmiş.

kitap bir daha hiç açılmamış…

[#blogfirtinasi 1. gün]

raf” için bir yorum

  1. çok sevsen bile iki kez okunmaz kitaplar..yeni ve daha iyileri yazılabilir ama..okurken altını çizdiğin yerler tecrübe olur..

Bir Cevap Yazın